Tromso

Scritto da Administrator Mercoledì 01 Settembre 2010 22:27

Pozytywne myślenie i zbiegi okoliczności - to motywy przewodnie mojej podróży.

Tułaczka z Nordkapp do Tromso zajęła mi 4 dni, podczas których od głodowej śmierci uratowała mnie przemiła kobieta oferując mi chleb i owoce.

dotarłem do "Paryża północy" w dobrym nastroju.

Od samego początku wszystko okładało się dokładnie tak jak powinno się okładać...

Przyjechałem do Tromso na 2 noce i zostałem na 3 tygodnie. Nie zdążyłem nawet rozpocząć poszukiwania pracy, gdy okazało się, ze dzięki przypadkowemu spotkaniu praca znalazła mnie sama.

W taki to oto sposób miałem możliwość dalszego przyuczania się do stolarskiego fachu:)

Nauka raczej nie poszła w las, o czym może świadczyć wybudowany miedzy innymi moimi rękoma dom na wyspie ..... [W ten oto sposób zarobiłem na bilety na trasie: Dania - Wyspy Owcze - Islandia - Kanada]

Jeśli kiedykolwiek, ktoś z was chciałby wybrać się na północ to nie może ominąć Tromso. Skromne 70 tysięczne miasto, pełne pięknych kobiet, przyjaznych i towarzyskich ludzi, otoczone zapierającymi dech krajobrazami.

[polecam stronę Przemka - Wiktora alias pijawka:) , który gościł mnie przez kilka dni     http://www.virtualtromso.no/en/panoramas-from-tromso/56-midnight-sun-seen-from-fjellheisen-cable-car.html   ]

Początkowo wyglądało na to, ze będzie problem z miejscem do spania. Jednak Disha i Knut okazali się być moimi wybawicielami w tej kwestii. W domu w którym mieszkali spędziłem prawie 3 tygodnie.

Zielony domek albo namiot obok niego.

Fantastyczny czas, z którego nie żałuję ani minuty. Poznałem ciekawych ludzi

oraz wziąłem udział w wielu ciekawych spotkaniach, jak np. "ciasteczkowy poniedziałek" :)

Moja szarlotka

Nauka gry na gitarze z Luca

Klimatu, który tam panował nie ma sensu opisywać bo i tak nie zrozumiecie jakie uczucia towarzyszyły mi przez czas tam spędzony.

W sobotę ruszyłem na południe...

Nocleg u dwóch Kurdów spowodował, ze zastanawiam się nad odwiedzeniem północnego Iraku [podobno da się tam przeżyć :)]

Następnie 500km do Mo i Rana w towarzystwie polskiego kierowcy ciężarówki (zakochanego po uszy w swojej dziewczynie:)

Nocleg na plaży

a na koniec "gwiazdor z nieba", który zabrał mnie następne 500km aż do samego Trondheim i jeszcze na obiad zaprosił. Szkoda, ze taki duży wyrosłem bo była okazja dostać w prezencie dobra kurtkę przeciw deszczowa. Nic to, jak mawiał Pan Wołodyjowski, nie tym razem to będzie następnym...

Pozdrawiam

Marek